Het beest in ons

Toegevoegd op 26-10-2011 09:33:41 | Door Bart Vos

Het eind van het jaar nadert, tijd om terug te blikken op 2010, mogelijk ook voor goede voornemens voor 2011. Zo ja, dan is het boek “Animal spirits” een absolute aanrader. Een van de auteurs is Nobelprijs winnaar George Akerlof en vrij vertaald gaat het over het beest in ons. Het accent ligt op meer macro-economische thema’s (crisis, armoede), maar vooral de hoofdstukken over de rol van diverse instincten zijn zeker leerzaam voor supply chain professionals. Lees en huiver, het is niet altijd even vleiend voor de mens.

Neem bijvoorbeeld het hoofdstuk over redelijkheid, met daarin een experiment rondom de prijs van sneeuwschuivers na een sneeuwstorm. Volgens de gangbare economische theorie is een prijsstijging volstrekt logisch, de vraag neemt immers toe. Ruim 80% van de deelnemers aan dit experiment vindt dit echter hoogst onredelijk, op het asociale af. Toch iets om over na te denken met het winterseizoen in aantocht.

Interesse in het beest in ons, maar niet in het lezen van een economisch boek? Dan is een bezoek aan NEMO in Amsterdam een aanrader, zeker met opgroeiende kinderen. Op reis door onze geest stuit u daar op een experiment over menselijke wreedheid, meer in het bijzonder over gehoorzaamheid. Experimenten van de Amerikaanse psycholoog Milgram toonden in 1963 aan dat maar liefst 65% van de deelnemers bereid is om in de rol van leraar leerlingen na meerdere foute antwoorden een fatale schok van 450 volt te geven. Natuurlijk werden die schokken niet echt toegediend, maar de pijnkreten van de acteur-leerlingen waren zeker levensecht. Ongemakkelijk en zenuwachtig, dat wel, maar een meerderheid ging uiteindelijk toch tot het gaatje. Ja, het gaat om oude en zeker niet onomstreden experimenten, maar uit later onderzoek blijkt het percentage deelnemers bereid tot een fatale stroomstoot opmerkelijk constant te zijn (tussen de 60 en 65%).

Is ook NEMO geen optie? Dan is er voor de Homo Zappiens gelukkig You Tube. Met de trefwoorden “Milgram & experiment” komt u een heel eind, vooral het originele (zwart-wit!) filmpje is een aanrader. Waarschijnlijk denkt u, net als vele deelnemers overigens, tot de ‘goede’ 35-40% te behoren. Het zou echter zomaar kunnen dat u daarmee de invloed van het beest in ons onderschat. Verder zou ik er ook niet al te zeker van zijn dat dit soort instincten binnen ons vakgebied niet voorkomt….

Ondanks deze mogelijk niet erg opbeurende boodschap, wil ik u toch een voorspoedig, beestachtig goed 2011 toewensen!

Vos, B. Gepubliceerd in Supply Chain Magazine, Dec. 2010

INGEDEELD ONDER mvi,mvo | THEMA:  Duurzaamheid | PROJECT:  Geen

Ontketende politiek?

Toegevoegd op 26-10-2011 09:29:42 | Door Bart Vos

Het heeft even geduurd, maar er is een kabinet. Op het moment van het schrijven van deze column is dat in ieder geval zo, maar je weet het bij deze bijzondere gedoogvariant natuurlijk maar nooit. Over die gedogende partij wil ik het niet hebben, die krijgt al genoeg aandacht. Een interessante vraag voor ons Supply Chain Management vakgebied is wat wij van deze nieuwe ploeg gaan merken.

Op het eerste oog is er goed nieuws. Er is wat gehusseld met ministeries en één van de resultaten is een nieuw ministerie Infrastructuur en Milieu. En de minister is Melanie Schultz van Haegen, de Chief Purchasing Officer (CPO) van het jaar in 2009. Een echte vakvrouw aan het roer dus, dat is in het verleden wel eens anders geweest. Op het gebied van infrastructuur lijkt het accent sterk op het wegvervoer te liggen. Ruim baan voor de (vracht)auto dus via onder andere maatregelen om files aan te pakken en plannen voor een dynamisch systeem van maximumsnelheden. Daarnaast krijgt Schiphol ruimte uit te groeien tot een duurzame (dat wel) en concurrerende luchthaven.

Milieu lijkt er in het regeerakkoord verder echter bekaaid af te komen. Het kabinet zet in op een gelijk speelveld in Europa, daar spat de ambitie niet bepaald van af. Geen koploper op milieugebied, meepeddelen in het peloton is voldoende. Overigens ziet men voor milieuthema’s wel degelijk kansen om economische groei te ontwikkelen, dat klinkt veelbelovend. Maar ja, dat moet via innovatiebeleid gebeuren en dat zit weer bij een ander ministerie. Bij dat “superministerie” Economische Zaken, Landbouw en Innovatie wordt wel ingezet op een “Green Deal” op energiegebied, maar verder is er weinig te vinden over concrete innovatiemaatregelen. Het valt dus te hopen dat Innovatie binnen dit departement meer wordt dan een wormvormig aanhangsel.

Samenvattend is wat mij betreft, met een knipoog naar Meat Loaf, de vraag “what’s it gonna be boy”aan de orde: Ontketende of juist geketende politiek? Op korte termijn valt er vooral voor weg- en luchtverkeer nog wel het nodige te ontketenen. Op de langere termijn ben ik echter bang dat de keten voor wat betreft het stimuleren van duurzame oplossingen aan de Haagse ketting ligt. Maar goed, de ploeg is net begonnen, dus we gaan het zien. Bovendien zien meer en meer bedrijven de meerwaarde van duurzame oplossingen voor hun concurrentiepositie, dus voor duurzaam ontketenen is politieke stimulering geen must meer.

Vos, B. Gepubliceerd in Supply Chain Magazine, Nov. 2010

INGEDEELD ONDER cpo,duurzaam,mvi,mvo,Rijksoverheid | THEMA:  Duurzaamheid | PROJECT:  Geen

Total Recall in de keten

Toegevoegd op 26-10-2011 09:25:51 | Door Bart Vos

In dit nummer treft u een nieuwe rubriek aan, ‘Rijden met…’. Daarin staat de nieuwe Porsche Panamera centraal, maar dat had evengoed een flitsende Ferrari kunnen zijn. En dat was dan toch wat ongelukkig geweest. Recent werd namelijk bekend dat die prachtige bolides van minimaal 200.000 Euro spontaan in de brand kunnen vliegen. Oorzaak: lijm die bij hoge temperaturen vlam vat. Pardon, dat is toch een grap zeker? Nee dus, in de VS, China, Frankrijk en Zwitserland zijn vier Ferrari’s van het type 458 Italia in de brand gevlogen. Als reactie heeft de Italiaans autoproducent wereldwijd 1250 auto’s van dit type teruggeroepen, samen dus goed voor een slordige 250 miljoen Euro.

In jargon heet dit een recall en dit soort terugroepacties zijn uiteraard zeer schadelijk. Ferrari wordt in ieder geval geconfronteerd met forse kosten voor het terughalen, nakijken en waar nodig repareren van haar 458 Italia’s. Verder moet het bedrijf rekening houden met schade aan haar reputatie en imago.

Een ander recent voorbeeld uit de auto-industrie is natuurlijk Toyota. Eerder dit jaar heeft dit Japanse bedrijf wereldwijd miljoenen (!) auto’s teruggeroepen, met als resultaat hoge kosten en forse imagoschade. Verder was het niet slim om nogal geheimzinnig te doen over haar problemen. Openheid van zaken is pijnlijk, maar uiteindelijk wel beter. Niet zo handig dus van Toyota, maar zijn de verkopen ook in elkaar gestort? Nou nee, ondanks de negatieve publiciteit bleef Toyota concurrent VW ook in de eerste helft van 2010 ruim voor qua verkoopcijfers.

Dat valt dus mee, maar schadelijk blijft het. Zijn recalls dan te voorkomen? Nee, in ieder geval nooit helemaal. Bedrijven kunnen wel veel doen om de kans op dit soort drama’s in de keten te minimaliseren. Een voor de hand liggende maatregel is een grondige selectie van leveranciers. Voor Ferrari is het nu zaak om kritisch te analyseren hoe het op dit vlak mis kon gaan bij een relatief onbeduidende input als ‘lijm’. Maar goed, Ferrari zit dus wel met deze bijzonder pijnlijke Total Recall in haar keten. Mogelijk kunnen ze hoop putten uit de gelijknamige film van regisseur Paul Verhoeven. In deze science fiction kaskraker uit 1990 weet de huidige gouverneur van Californië, Arnold Schwarzenegger, zich uit talloze benarde situaties te redden. En als dat Ferrari ook gaat lukken, zien we dit merk mogelijk nog eens figureren in de rubriek ‘Rijden met…’.

Vos, B. Gepubliceerd in Supply Chain Magazine, Okt. 2010

INGEDEELD ONDER kwaliteit,leveranciers | THEMA:  Duurzaamheid | PROJECT:  Geen

Zomerblues

Toegevoegd op 26-10-2011 09:21:33 | Door Bart Vos

‘Je kan de blues wel willen verlaten, maar de blues verlaat jou nooit.’ Een passage uit één van de nieuwe nummers van De Dijk. De totale tekst is te vinden in het nieuwste boek van Huub van der Lubbe, ‘Guichelheil’. Nee, nee, geen rare dingen denken bij deze titel, het is gewoon de naam van een klein, teer plantje. En met ‘guichel’ als synoniem voor goochelen (met woorden) en ‘heil’ voor heilzaam ontstaat een mooie titel voor een bundel van liedteksten en gedichten.

Mij persoonlijk spreekt de blues al geruime tijd aan, met als hoogtepunt diverse live optredens in New Orleans. Niet van de zelfbenoemde King of Blues BB King, maar van totaal onbekende muzikanten die met hun hele ziel en zaligheid spelen. Prachtig, emotie zoals emotie bedoeld is. Melancholische teksten over het leven van alledag, met meestal een accent op teleurstellingen. De blues biedt troost voor deze situaties en hopelijk de kracht om er weer bovenop te komen.

In de zomer is dat ook zo, maar toch net even anders, zomerblues dus. Nederland wereldkampioen voetbal? ‘Joh, gaat toch weg’ om met voetbalanalist van der Gijp te spreken. Okay, ‘we’ waren er in Zuid-Afrika dichtbij, maar in de finale tegen Spanje hebben ‘ze’ het toch weer laten liggen. Een Nederlandse tourwinnaar dan? Robert Gesink heeft het prima gedaan, absoluut, maar winnen is toch nog een col te ver. Politiek dan, een kabinetsformatie in recordtijd? Kom op zeg, jullie hebben mannetje Rutte toch nooit serieus genomen toen hij blufte de formatie voor 1 juli rond te hebben? Nee hoor, het ging weer als vanouds, veel snuffelen & verkennen onder de Haagse stolp. En die mooie, maatschappelijk betrokken woorden van topmannen uit het bedrijfsleven dan? Ach, in ieder geval met flink wat korrels zout consumeren.

Zo maar wat thema’s van deze zomer, flink wat teleurstellingen, de blues dus? Zeker, maar op een zomers terrasje met een drankje (geen Spaanse wijn) en een hapje (een portie inktvisringen, altijd lekker) gaan de scherpe kantjes er toch wel af. Weer geen wereldkampioen of Tourwinnaar, crisis, Haags gekonkel, het einde der tijden, lekkende olieplatforms, gaten in de ozonlaag? Nu even niet, leve de zomerblues. En oh ja, in de geest van Cruijffs fameuze ‘elk nadeel heb z’n voordeel’ slogan heeft de opwarming van de aarde toch ook een zonnige kant: het hele jaar door zomerblues.

Vos, B. Gepubliceerd in Supply Chain Magazine, Sept. 2010

INGEDEELD ONDER mvo | THEMA:  Duurzaamheid | PROJECT:  Geen

Blame & shame

Toegevoegd op 26-10-2011 09:05:48 | Door Bart Vos

‘Goedenavond, dit is het acht uur journaal van 3 november 2010. Ook dit jaar blijven de koplopers in de VBDO benchmark maatschappelijk verantwoord ketenbeheer op eenzame hoogte. De runners up van vorig jaar hebben zich wel verbeterd, maar zijn niet heel veel dichterbij gekomen. In de staart vallen X en Y op: ze scoren al vijf jaar op rij lager dan een 2.’

Het zal niet zomaar de opening van het NOS journaal halen, maar interessant is de benchmark van de Vereniging van Beleggers voor Duurzame Ontwikkeling (VBDO)  zeker wel. De top is vrij smal, maar bestaat wel uit echt vooruitstrevende bedrijven op het gebied van maatschappelijk verantwoord ondernemen. Een interessant aspect is dat Akzo Nobel in twee jaar tijd een sprong heeft gemaakt van een 3,5 naar een 9-. In sporttermen van degradatiekandidaat tot kampioensploeg. Doping? Nee, daar zit heel gericht beleid achter, omgezet in concrete daden. Een mooi voorbeeld is het leveranciersmanagement van AkzoNobel. Dit beperkt zich niet tot het uitvoeren van audits, maar gaat duidelijk een stap verder door samen met leveranciers te werken aan het verduurzamen van de keten.

De benchmark rapportage is publiek toegankelijk via de VBDO website, dus u kunt zelf opzoeken wie koplopers en achterblijvers zijn. Voor de staartbedrijven heb ik trouwens meer letters nodig: vijf van de in totaal veertig beoordeelde bedrijven scoren al vier jaar op rij een 2 of lager.

Voor mij blijft het onbegrijpelijk dat je dit als management laat gebeuren. Mogelijke verklaringen? Het meetinstrument deugt niet: ‘we doen wel veel, maar het wordt niet meegenomen’. Andere prioriteiten (‘aandeelhouders kijken vooral naar financiële prestaties’) en oh ja, het was ook nog eens crisis. Okay, maar toch niet vier jaar op rij?!?

En zo kunt u er misschien nog wel een paar bedenken. Het doet mij allemaal te veel denken aan argumenten als valutaire tegenwind en (oneerlijke) buitenlandse concurrentie. Ofwel: bij tegenvallende prestaties wordt vooral gekeken naar externe factoren, te weinig wordt het eigen functioneren kritisch onder de loep genomen.

Het lijkt mij verstandig om de energie die gaat zitten in defensief, negativistisch denken om te zetten in positieve daden. VBDO koplopers als AkzoNobel, Philips, DSM, Unilever en Reed Elsevier laten zien dat daarmee aansprekende resultaten te behalen zijn. Voor de benchmark van 2010 bent u te laat, maar vanaf 2011 kunt u de vruchten gaan plukken.

Vos, B. Gepubliceerd in Supply Chain Magazine, April 2010

INGEDEELD ONDER duurzaam,mvi,mvk,vdbo | THEMA:  Duurzaamheid | PROJECT:  Geen

Level 5 leiderschap

Toegevoegd op 26-10-2011 09:00:36 | Door Bart Vos

Met de kennis van nu was ik in mijn vorige column echt tot een andere voorspelling gekomen. De eerste twee afstanden klopten nog helemaal, maar toen kwam die tien kilometer. Geen door mij voorspeld zilver, maar een gouden Koreaan na een bizarre wisselfout van Sven Kramer. En in de halve finale van de ploegenachtervolging ging het weer fout, een typisch geval van miscommunicatie. De bronzen medaille in een Olympisch record was voor Kramer niet meer dan een pleistertje op een grote wond.

Overigens toonden Kramer en Kemkers wel leiderschap na afloop van die dramatisch verlopen tien kilometer. Boosheid, verdriet, onmacht, frustratie, maar ze stonden er uiteindelijk wel. Misschien kunnen we bij coach Kemkers zelfs van level 5 leiderschap spreken. Dit begrip komt uit het ‘Good to great’ (G2G) onderzoek van Jim Collins. Kort samengevat werken level 5 leiders op basis van een paradoxaal aandoende mix van persoonlijke nederigheid en een ijzersterke persoonlijke wil. De ambitie van dit type leiders richt zich primair op de organisatie, niet op het eigen ego. Dienend leiderschap dus, vastberaden om alles te doen wat nodig is om als organisatie groots te presteren.

De data van Collins zijn indrukwekkend te noemen. Van de 1435 bedrijven die tussen 1965 en 2000 in de Fortune 500 stonden, hebben er slechts elf de G2G transitie gemaakt. Op zich al een zeldzaam fenomeen dus. En bij nadere analyse bleek dat deze G2G bedrijven allemaal level 5 leiders op cruciale posities, inclusief de CEO, hadden bij de start van de transitie. Dit type leiderschap is zeker niet de enige succesfactor voor een geslaagde G2G transitie, maar wel een essentiële.

Allemaal leuk en aardig, maar wat kunt u hier als supply (chain) manager mee? Volgens mij is er goed en slecht nieuws. Om maar met het zuur te beginnen: u kunt het niet alleen. Dat wist u natuurlijk al, maar om echt van goed naar groots te gaan is er een team van level 5 leiders nodig. Kijk dus eens goed om u heen of dit type leiders (ego ondergeschikt aan het collectief) op de sleutelposities in uw organisatie terug te vinden is. Gelukkig is er ook goed nieuws, dit type leiderschap valt te ontwikkelen. Het is geen makkelijke route, er bestaan geen standaard stappenplannen voor. Met een slimme combinatie van onder andere zelfreflectie, lerend vermogen en begeleiding door een slim gekozen mentor moet u echter in staat zijn dit proces in goede banen te leiden.

Vos, B. Gepubliceerd in Supply Chain Magazine, Maart 2010

INGEDEELD ONDER leiderschap | THEMA:  Duurzaamheid | PROJECT:  Geen

13-20-23-27

Toegevoegd op 26-10-2011 08:52:51 | Door Bart Vos

De aanduiding van een mysterieus griepvirus, de nieuwe Da Vinci Code? Nee, vier data in februari waarop schaatser Sven Kramer tijdens de Olympische Winterspelen in Vancouver voor goud gaat. Ook als u niets om schaatsen geeft was de dadendrang van deze Friese krachtpatser bijna niet te missen, denk alleen al aan alle Sven(ergy) gerelateerde reclames.

Wat heeft dit nu met (out)sourcing te maken? Inhoudelijk mogelijk niet zoveel, maar het is wel een perfect voorbeeld van ambitie: de lat hoog leggen en er dan helemaal voor gaan. En dat kan ons vakgebied ook wel gebruiken om tot (nog) betere prestaties te komen. Daarbij hoop ik eerlijk gezegd wel dat er in uw sourcing ambities ook plaats is voor maatschappelijk verantwoord ketenmanagement (MVK). Al is het maar omdat u begin december toch niet met de roe van de Groene Sint te maken wilt krijgen. Vorig jaar overkwam dat enkele retailers vanwege de verkoop van niet-duurzame chocoladeletters. Diverse partijen hebben beterschap beloofd, initiatiefnemer Oxfam Novib kijkt dan ook tevreden terug op deze campagne. In dit geval was er dus druk op het imago van de betrokken bedrijven nodig om het gewenste resultaat te behalen. Twee recente voorbeelden laten zien dat het ook anders kan. Mars en Albert Heijn kregen de afgelopen maanden juist complimenten van twee andere niet-gouvernementele organisaties (NGO’s), Solidaridad respectievelijk de Dierenbescherming. Mars kreeg deze pluim voor haar voortrekkersrol bij het verduurzamen van de mondiale cacaoketen. Albert Heijn verdiende ‘De Gouden Kwispel’ voor haar brede assortiment diervriendelijke producten.

Deze voorbeelden staan zeker niet op zichzelf. Toonaangevende Nederlandse multinationals als Unilever, TNT, Philips, Akzo Nobel en DSM scoren in hun sector al jaren hoge ogen op de Dow Jones Sustainability Index, een internationaal erkende graadmeter voor maatschappelijk verantwoord ondernemen. Deze bedrijven melden niet alleen een continue verbetering van processen in hun ketens, maar ook een toenemende betrokkenheid en trots bij alle partijen.

En over trots gesproken, gaat onze Nederlandse schaatstroef zijn ambities waarmaken? Wordt het in navolging van Salt Lake Smitty 2002 straks Svencouver? Voor wat het waard is mijn prognose: twee keer goud (5 km, ploeg), een keer zilver (10 km, achter Magic Bob) en een keer niks (1500 m). Voor de ambitieuze Fries zal dit waarschijnlijk een tegenvallende oogst zijn, ik zou het al een mooie score vinden voor de door uw organisaties geformuleerde MVK ambities.

Vos, B. Gepubliceerd in Supply Chain Magazine, Feb 2010

INGEDEELD ONDER djsi,duurzaam,mvi,mvk,mvo | THEMA:  Duurzaamheid | PROJECT:  Geen

Dalai Lama, duurzaam leiderschap en inkoop

Toegevoegd op 26-10-2011 08:39:34 | Door Bart Vos

Op 5 juni 2009 was er een uniek seminar ‘Leiderschap voor een duurzame wereld’ met als hoofdgast de Dalai Lama. Het was om meerdere redenen een gedenkwaardige bijeenkomst. Allereerst zorgde een unieke mix van sprekers voor een zeer inspirerende setting. Met bijdragen uit politiek/bestuur, religie en bedrijfsleven werd het centrale thema ingevuld, het samen verwezenlijken van een duurzame samenleving. Dit leverde soms verrassende inzichten op. De protestantse dominee Abeltje Hoogenkamp bouwde haar betoog op rondom de Bijbelse drie-eenheid geloof, hoop en liefde. Haar intrigerende boodschap was dat liefde in essentie alles te maken heeft met dienen. En dienend leiderschap is, in combinatie met lef,  hard nodig bij het realiseren van een nieuw, duurzaam economisch model.

Ten tweede werd vanuit diverse perspectieven het belang van inspiratie en authentiek gedrag benadrukt. Inspiratie sluit naadloos aan op het al eerder genoemde belang van liefde en verleidde ondernemer Ruud Koornstra tot het introduceren van een vierde P. Naast de gebruikelijke trits People, Planet, Profit pleitte hij voor de P van passie. Deze passie is een belangrijke inspiratiebron voor duurzaam opererende ondernemers. En dit zal voor de buitenwereld dan weer authentiek, geloofwaardig overkomen. De huidige aandacht voor duurzaamheid lokt namelijk ook nogal wat ‘green washing’ uit, initiatieven die onder de vlag van duurzaam ondernemen worden verkocht, maar dat in de kern niet zijn.

Heeft dit nog iets met inkoop te maken? Mogelijk niet direct, maar uit het gedachtegoed van de Dalai Lama zijn wel voor ons vakgebied waardevolle inzichten te halen.

Een eerste belangrijk uitgangspunt is om in dialoog met stakeholders te zoeken naar duurzame vormen van ondernemen. Voor inkoop vormen leveranciers uiteraard logische gesprekspartners. Essentieel in die dialoog is het inbouwen van prikkels die leiden tot het gewenste duurzame gedrag. Voorbeelden kunnen zijn het terugdringen van energiegebruik, het zoeken naar alternatieve materialen, het verhogen van de veiligheid van producten/processen, en het verbeteren van arbeidsomstandigheden in de keten. Verder vormen niet-gouvernementele organisaties (NGO’s) een andere relevante groep stakeholders. Nog niet lang geleden werden NGO’s toch vooral gezien als erfvijand van (grote) bedrijven, nu zien we steeds meer vormen van dialoog en samenwerking. Een recent voorbeeld is het initiatief van multinationals en NGO’s om gezamenlijk tot duurzame sojaketens te komen.

Bij duurzaam inkopen zijn verder ook enkele andere uitgangspunten van de Dalai Lama waardevol: compassie, transparantie en lange termijn. Het belang van (com)passie is hierboven al aangestipt, transparantie verwijst naar openheid over geboekte resultaten, ook als die tegenvallen. Maatschappelijke jaarverslagen hebben een belangrijke functie bij het realiseren van deze openheid. En dan is er het lange termijn denken, cruciaal uitgangspunt voor onze inspanningen om bij te dragen aan een duurzame samenleving. De boodschap om in generaties in plaats van kwartalen te denken is een lastige in het huidige door ‘cash is king’ geregeerde economisch klimaat. Collega Arjan van Weele stelde in het juninummer van Deal! dat inkoopmanagers juist nu op de brug van het schip moeten staan. Om in deze metafoor te blijven: echte (inkoop)leiders zullen in staat zijn om hun schip door deze woelige tijden te loodsen, de koers gericht op een duurzame toekomst.

Aansluitend op deze lange termijn horizon is het tenslotte zinvol de bijeenkomst van 5 juni in historisch perspectief te plaatsen. In 1999 was er een vergelijkbare bijeenkomst met de Dalai Lama, met als thema ‘Compassie of concurrentie’. Gecombineerd vormen de thema’s van beide seminars een krachtige boodschap: met gepassioneerd leiderschap via het verduurzamen van processen bijdragen aan een verbeterde concurrentiepositie. En vanuit de inkoopfunctie kunnen we hier een belangrijke bijdrage aan leveren, mits onze leiders inderdaad op de brug staan.

Vos, B. Gepubliceerd in Deal! Juli/Aug. 2009

INGEDEELD ONDER duurzaam,leiderschap,mvi,mvo | THEMA:  Duurzaamheid | PROJECT:  Geen

MVO beleid

Toegevoegd op 28-09-2011 16:05:33 | Door Bas Bouwman

MVO beleid Coppa

Hoe richt je People, Planet en Profit zo in dat het tot een win-win-situatie leidt? In de dynamiek en de interactie tussen de 3 P’s ligt volgens Coppa de kracht van maatschappelijk verantwoord ondernemen. Daar denken we binnen Coppa continu over na.

People:

Bij het inplannen van projecten voor onze medewerkers is de woon-werk afstand een belangrijk criterium. Wij proberen de reisafstand en reisduur van onze medewerkers zoveel als mogelijk te beperken. Hiermee leveren we tevens een bijdrage aan het verzachten van de files en het verminderen van de CO2 uitstoot. Thuiswerken wordt gestimuleerd en onze medewerkers beschikken over de mogelijkheid om vanuit thuisverbinding te maken met het Coppa netwerk.

Een ander belangrijk ‘People’-aspect is ons streven naar diversiteit in de samenstelling van ons personeelsbestand. Een grotere verscheidenheid aan medewerkers leidt in onze visie tot vergroting van onze creativiteit en een inspirerende werkomgeving.

Planet:

Naast de bovengenomede reductie van CO2 uitstoot, promoten wij binnen Coppa om verstandig met energie om te gaan. Zo streven wij naar  een groen wagenpark. Coppa is bereid hierin te investeren en vraagt aan haar medewerkers dit ook te doen. Hoewel onze medewerkers een leaseauto tot hun beschikking hebben, biedt Coppa ook de mogelijkheid met de trein te reizen indien de situatie hier om vraagt. Daar waar thuiswerken mogelijk is wordt dit gepromoot.

Profit:

Wij monitoren of de acties die wij uitvoeren ook ten aanzien van People en Planet ook resulteren in een gezonde bedrijfsvoering voor Coppa.Het vinden van de  juiste balans in het uitvoeren van een MVI is een prioriteit van het Management van Coppa.

Daarnaast zijn wij op dit moment in overleg om de inkoop voor een ziekenhuis in Afrika te ondersteunen. Dit is een project waarin wij onze kennis en kunde maximaal kunnen laten renderen. Een gedeelte van de profit van Coppa wordt aangewend om dergelijke projecten uit te kunnen voeren.

Focus op MVI/MVO binnen Coppa:

Met de indiensttreding(2009) van inkoophoogleraar Bart Vos, richt Coppa zich nadrukkelijk op Maatschappelijk Verantwoord Inkopen (MVI). Samen met Bart Vos geeft Coppa invulling aan het thema MVI. In samenwerking met de Nevi geeft Bart Vos regelmatig presentaties over dit thema in het hele land.

Binnen Coppa geloven we dat de betrokkenheid van onze medewerkers van essentieel belang is voor het realiseren van maatschappelijk verantwoorde maatregelen.  De volgende drie thema’s staan binnen Coppa centraal:

1. life-work balance;
2. ethisch verantwoord;
3. duurzaamheid.

Voor onze medewerkers hebben wij interne workshops georganiseerd om deze thema’s verder uit te werken. Op basis van deze workshops hebben wij de volgende richtlijnen voor Coppa medewerkers opgesteld.

• Er gelden duidelijke ethische normen waarbinnen gehandeld moet worden zowel op het zakelijk vlak als in de omgang met collegae;
• Thuiswerken wordt gestimuleerd;
• Bij lange reisafstanden hebben medewerkers de mogelijkheid om te overnachten;
• Het bevorderen van carpooling (transparante agenda’s);
• Door middel van flexibele werktijden proberen wij bij te dragen aan filevermijding en reistijdreductie;
• Waar mogelijk wordt reizen met het openbaar vervoer gestimuleerd;
• Verder verduurzamen van het wagenpark (+ A-label);
• Scheiding van afval in verschillende stromen;
• Papierloos werken;
• Prioriteren van de sociale thema’s patiëntenlogistiek, duurzaam inkopen en Green IT.

Naast de interne initiatieven, onderscheid Coppa zich ook extern op het gebied van maatschappelijk verantwoord ondernemen. De kwaliteit en het kostenniveau van de Nederlandse gezondheidszorg optimaliseren heeft al jaren een hoge prioriteit binnen Coppa.

Tot slot willen wij nog opmerken dat wij CO2 neutraal werken en in 2012 en onze klanten stimuleren om het MVI Manifest te ondertekenen (http://www.nevi.nl/dossiers/mvi).

INGEDEELD ONDER | THEMA:  Duurzaamheid | PROJECT:  Geen

Duurzaam inkopen in ziekenhuizen

Toegevoegd op 29-06-2011 22:29:20 | Door Vacature

Duurzaamheid is in ziekenhuizen nog een couveusekindje. Duurzame inkoop heeft dan ook nog een lange weg te gaan. In een artikel in vakblad Deal! van december reik ik een stappenplan aan om duurzame inkoop, bottom-up, te realiseren. Klik op de link hieronder voor het artikel.

Artikel Deal! december 2010 MVI ziekenhuizen

From my previous posts on: http://edwinrutten.wordpress.com/, now available via the new Coppa site.

INGEDEELD ONDER duurzaam,healthcare,inkoop,maatschappelijk,mvi,mvo,sscm,sustainable,ziekenhuis,ziekenhuizen | THEMA:  Duurzaamheid | PROJECT:  Geen

Is sustainable SCM like opening Pandora’s box?

Toegevoegd op 16-06-2011 18:30:23 | Door Vacature

In Greek mythology, Pandora was the first woman to appear on stage. Her name meaning ‘all-gifted’, she was certainly gifted with a strong sense of curiosity. In the myth, spurred by curiosity, she opened a jar (not a box actually!), thereby releasing all the evils of mankind. Whereas some CEOs see their own supply chain as Pandora’s box, other (more gifted?) ones would like to open this black box and continuously improve company performance by learning from what they discover.

In the Accenture UN Global Compact CEO Study 2010,  ninety-six percent of CEOs, compared to just 72 percent in 2007, now believe  that environmental, social and governance issues should be fully integrated into the strategy and operations of a company. Also, these issues should be embedded into their global supply chain (88%). Although these are important and promising figures, embedding these issues in their global supply chain is showing the largest performance gap (difference between what companies should do and are doing). Now what is hampering these CEO’s most in meeting the execution challenge? According to the study, “Rising concerns about complexity demonstrate how CEOs are shifting their sustainability focus from strategy setting to execution. Of particular issue for many of the CEOs we spoke to was the challenge of ensuring a consistent, companywide approach across large and increasingly complex supply chains as well as subsidiaries.”

Many of the CEOs interviewed, expressed concerns about whether they can effectively manage sustainability issues throughout such large, complex supplier networks. Maybe they are afraid that they might open a box of Pandora, finding unpleasant realities in their current business model and supply chain configuration…?

Well, as long as you’re not curious, you’ll never find out. But I’m convinced that it can be very rewarding to have a deep look into your supply chain wearing 3P-glasses. It will give you a head-start in the new competitive environment that is arising. According to these leading CEOs, this will be an environment with:

• A broader sense of, and ability to measure, what value creation means to society as a whole, encompassing both positive and negative impacts.
• New kinds of collaboration and partnerships with suppliers and distributors, civil society organizations and governments to drive sustainability outcomes.
• More effective use of technology to drive transparency, resource efficiency and a transition to clean energy infrastructure.
• New models of innovation that use an open approach to harness ideas and expertise from around the world, often at low cost and using collaborative technologies.
• More effective business practices when operating in emerging markets to tackle different consumer and citizen needs and alternative distribution channels.
• Sustainability leadership and culture that embeds sustainability issues into the way executives and employees think about strategy and execution.

Main question is: how to get there? The study identifies five enabling conditions (p.48) for integrated sustainability in general, but let me focus here on my suggestions for your supply chain:

1. Draft your supply chain: map your product-, information- and financial flows. 
2. Unravel it: identify the key variables in impact for Profit, People and Planet. 
3. Simplify your findings (start with common sense) and envision what negative impacts on 3P can be avoided.
4. Create measures to measure 3P value, helping to focus on things that make sense.
5. Start understanding and improving your supply chain in an integrative and sustainable way.

Remember what finally came out of the box that Pandora opened? Hope.

Now let’s hope companies will be curious enough to open their black-box called supply chain. This will create hope in the first place, for a better profit and a more sustainable economy!

From my previous posts on: http://edwinrutten.wordpress.com/, now available via the new Coppa site.

INGEDEELD ONDER duurzaam,inkoop,maatschappelijk,mvi,mvo,sscm,sustainable | THEMA:  Duurzaamheid | PROJECT:  Geen

Greening the cotton chain: H&M and Wal-Mart move upstream

Toegevoegd op 15-06-2011 08:13:39 | Door Vacature

Wal-Mart and H&M, two of the world’s largest clothing retailers, are starting pilot programs with their Chinese textile suppliers to reduce water, energy, and chemical use in their supply chains according to this newspost on ProcurementLeaders. Both companies will focus at key mills for reducing their environmental footprint.
According to Linda Greer, director of the Health Program at NRDC and Clean by Design creator, “People don’t think of the fashion industry as polluting the environment like chemical or steel manufacturing, but in fact it is one of the biggest polluters in China.”

Please join me in having a closer look into this supply chain…

The textile supply chain generally consists of the following steps: 1. fibre production, 2. spinning, 3. fabric production, 4. dying/finishing, 5. clothing production and finally 6. clothing retailing.

The pilots will focus on low-cost practices that dramatically cut water, energy, and chemical use in textile dyeing and finishing. This is a great initiative, and a logical next step ‘upstream’ after a focus on social issues like child labour and poor labour conditions in clothing production.

From a supply chain perspective, it’s good to consider all the ‘People’ and ‘Planet’ issues from the ‘source to shop’. In the cotton case, there are quite some negative effects as well at the fibre production stage, as can been seen in Figure 1 below. Yet, it’s a start and a matter of choice where to start (start from the source or move upstream from the end).

Figure 1. Ecological and social impacts in a cotton chain [1]

Maybe these giants can learn from Bergman/Rivera, a company created in 2007 as the result of the merger of Bergman Sweden (formerly Verner Frang) and Cortextil’s organic cotton projects. They are one of the pioneers of the organic cotton movement in the world. A case study of this company by Beatrice Kogg [2] describes a change process in greening a cotton-textile supply chain. The lessons learned from this case were based on the experience of a small company. Below I modified it the for big players, in this case H&M and Wal-Mart:

• Find someone your own size to pick on: work with suppliers that are motivated to participate since your orders are big enough (this should not be a problem in this case…)
• Pay a premium: in the case of H&M and Wal-Mart, this may be financing initial investments and sharing anticipated revenues with the suppliers, since the NRDC reports very positive business cases. This is to be preferred over shifting away from these suppliers in case of non-participation in the initiative (which is of course a viable option for big players).
• Facilitate and make the process as painless as possible: share knowledge and resources.
• Pick the right actors: use local connections, and close the gap. Use this initiative to get to know your suppliers well, don’t just demand things from a distance.
• Promise growth: for making collaboration interesting, make the business case as interesting as possible for the suppliers. If the measures taken require fixed investments, but their effect grows with production, the suppliers can make their whole production more sustainable and profitable, not just the part for Wal-Mart of H&M.

After making site specific improvements, the real challenge for H&M and Wal-Mart will be to go further upstream and create and co-ordinate sustainable cotton chains for the mass market. In my next blog, I will elaborate on the co-ordination implications of making supply chains more sustainable.

[1] Source: Goldbach, M., Seuring, S. and Back, S. (2003). Co-ordinating Sustainable Cotton Chains for the Mass Market, Greener Management International, Vol. 43.

[2] Source: Kogg, B. (2003). Greening a Cotton-textile Supply Chain: A Case Study of the Transition towards Organic Production without a powerful Focal Company, Greener Management International, Vol. 43.

From my previous posts on: http://edwinrutten.wordpress.com/, now available via the new Coppa site.

INGEDEELD ONDER duurzaam,inkoop,maatschappelijk,mvi,mvo,sscm,sustainable | THEMA:  Duurzaamheid | PROJECT:  Geen

Blood coal: If you can’t confuse them, convince them

Toegevoegd op 13-06-2011 14:52:21 | Door Vacature

In a documentary on the origins of coal used in the (Dutch) energy sector, tv-program “Netwerk” unravels unsustainable practices. The energy companies are accused of importing ‘bad’ coal from Colombia and South-Africa. The journalists found out that the quarries where the coal is excavated create environmental damage and health problems. In Colombia, 90% of the imported coal originates from mining companies that finance paramilitary missions that caused several casualties.

The documentary has led to a political debate which seems to result in a call for transparency. The energy companies in turn state that they are not familiar with the origin or circumstances of their imported coal since the commodities are marketed via middlemen and/or commodity markets. Yet, they state that they follow the guidelines as formulated by the UN Global Compact. Isn’t that inherently contradictory? How to apply something to someone you don’t seem to know?

Whatever happens next (e.g. a lawsuit, regulation or reputation loss), the companies better look into their supply chain: Who are my suppliers? Or better: where do my raw materials come from? In the end the supply chain is as strong as its weakest link. Traditionally this weakness could be e.g. bad quality or unreliable delivery, but in this case it means “risk” (from the company point of view).

From the Netwerk ‘factsheet‘, and as confirmed by a sector response, one can conclude that the supply chain in some cases is quite compact: vertically integrated multinationals own mines and sell coal. Horizontally integrated joint-ventures (partially owned by the same multinationals) take care of the exploitation (literally and figuratively..), handling and transportation. In other cases, coal is purchased on the international commodity market, which makes its origin less transparent.

To my opinion, energy companies should ask themselves the following questions:

1. Do I want to make energy out of coal in the first place (since it’s inherently unsustainable)?
2. If so, do I want to buy coal that is or could be coming from dubious (‘unsustainable’) sources?
3. Which part of my supply originates from bilateral agreements with multinationals, which part comes from anonymous commodity markets?
4. Do I want to buy from anonymous commodity markets? The current ‘intransparancy’ can give me an excuse for not ‘knowing’ what happens upstream in the supply chain.
5. In bilateral agreements: do I feel responsible for the operations of my suppliers or my suppliers suppliers (if not: maybe my customers think I should). If so: can I identify them and their practices? If so, are there any irregularities? If so, how to influence my suppliers to become more sustainable (by shifting demand, imposing controls or cooperation)?

In short: energy companies can choose. From a sustainability point of view, parallel sourcing via commodity markets and directly from multinationals seem mutually exclusive in the current market. So companies come out into the open: choose your real responsibility level, choose your supply chain, get to know your sources (really) and lead the way in taking responsibility. Harry Truman once said: “If you can’t convince them, confuse them”. I advise energy companies the opposite: “If you can’t confuse them, convince them”. This is your canary bird early warning indicator.

From my previous posts on: http://edwinrutten.wordpress.com/, now available via the new Coppa site.

INGEDEELD ONDER duurzaam,inkoop,maatschappelijk,mvi,mvo,sscm,sustainable | THEMA:  Duurzaamheid | PROJECT:  Geen

E-waste and Closed Loop Supply Chains: who takes the lead?

Toegevoegd op 09-06-2011 11:02:38 | Door Vacature

Last February, the United Nations Environment Programme (UNEP) released
a report on E-waste. Last week, Greenpeace blocked (better: foamed) the main entrance of Dell’s headquarters in Amsterdam. A large banner was lowered from the top of the building asking Mr. Dell to “clean up his toxics”.

Now, let’s have a look what this is all about. In short, Dell is lagging behind when it comes to eliminating toxics from its computers. Companies like HP, Acer en Apple seem to lead the way. The day that Greenpeace knocked at Dell’s door, there was supposed to be an important meeting on the subject of “sustainability”. Unfortunately, the meeting was postponed, since the plans for sustainable computers weren’t ready yet.

To place the need for making electronics like (Dell) computers more sustainable in a macro-perspective, let’s have a glance at some of the highlights from the UNEP-report:

• Sales of electronic products in countries like China and India and across continents such as Africa and Latin America are set to rise sharply in the next 10 years. This will create a huge pile of e-waste. For example, in South Africa and China the report predicts that by 2020 e-waste from old computers will have jumped by 200 to 400 percent from 2007 levels, and by 500% in India.
• Global e-waste generation is growing by about 40 million tons a year.
• Manufacturing mobile phones and personal computers consumes 3 per cent of the gold and silver mined worldwide each year; 13 per cent of the palladium and 15 per cent of cobalt.
• Modern electronics contain up to 60 different elements – many valuable, some hazardous, and some both.
• Carbon dioxide emissions from the mining and production of copper and precious and rare metals used in electrical and electronic equipment are estimated at over 23 million tonnes (note:  this is equivalent to the emissions of 4 million cars!).

A lot of the e-waste in countries like China, India and Brasil is improperly handled, much of it incinerated by backyard recyclers to recover valuable metals like gold. The risk of these practices is high, the returns are low.  The challenge of dealing with e-waste represents an important step in the transition to a green economy.

The report outlines smart new technologies and mechanisms which, combined with national and international policies, can transform waste into assets. Waste = food, isn’t it?

Here, I would like to make the link to an article of Guide & Van Wassenhove (2009*) on Closed Loop Supply Chains (CLSC). They approach the concept from a business perspective on waste and focus on capturing value along the life-cycle. From cases like e.g. Dell competitor HP, researchers have learned that smart firms spend money to make money. In general, the volume of returns, the marginal value of time and the quality of returned products are important for CLSC.  In the case of products with a short life cycle, like computers, time is an essential variable. This requires a decentralised and responsive CLSC. Closing the loop requires an integral focus, answering three questions:

- Does anyone want to buy remanufactured products?

- Can value be recovered from returns at a reasonable price?

- Is there sufficient access to used products?

Companies should start with getting things right up-front in the design phase, of the products (DfE, DfR, DfD) but even more so for the design of the forward and reverse supply chain.

Now, was it not Dell that realised an explosive growth in turnover by engineering a smart  business concept and a superb and agile supply chain. Why not start gaining market share again by using these core competences for the reverse supply chain?! Dell: release the hidden value in your supply chain, become king of CLSC, increase shareholder and stakeholder value. And, I would almost forget, this mission will certainly help you and the planet to reduce e-waste and toxics. Wouldn’t this glove fit “purely you, Dell“?

 From my previous posts on: http://edwinrutten.wordpress.com/, now available via the new Coppa site. 

* Source: Guide & Van Wassenhove (2009). The Evolution of Closed-Loop Supply Chain Research, Operations Research, Vol. 57, No. 1.

INGEDEELD ONDER duurzaam,maatschappelijk verantwoord inkopen,mvi,mvo,scm,sscm,sustainable | THEMA:  Duurzaamheid | PROJECT:  Geen

How to implement Sustainable SCM-practices: by project or certificate?

Toegevoegd op 08-06-2011 16:36:55 | Door Vacature

Last Wednesday I visited a symposium called “Good Purchasing = Supply Chain responsibility“, organized by a coalition of NEVI, COS Nederland, MVO Nederland and two other partners. Two companies presented on the dilemma’s they experience in the implementation of sustainable practices along their supply chain. The first was a Belgian trading company in natural stone, the second a Dutch company that trades in spices and sauces. Both experienced difficulties with the following factors:

• Differences in cultures and norms in countries of origin (e.g. adapt to local standards or impose Western standards?);
• Long supply chains with many middlemen;
• Limits to supply chain visibility (the more upstream, the more difficult to identify the actual suppliers);
• Lack of urge or money to improve in the countries of origin.

They differed somewhat in the drivers that lead them to sustainable supply chain practices. The natural stone company was operating more from an inside-out perspective (family company with an enlightened manager-owner), although some project-based customers also demanded sustainable products. The spices and sauces company made the SSCM-start mainly from a strategic perspective, envisioning large retailers shifting demand towards more sustainable products (differentiating factor!). This could be called the outside-in perspective. With the “big evil retailers” in mind, the company faced the following dilemma:

“Should we make the supply chain more sustainable by investing in our own projects at/from the source (local farmers at the country of origin) and/or should we invest in enrolling for certification schemes?”

I think this is an interesting dilemma that more companies will run into when being confronted with the challenges of SSCM. Let me share some of the pros and cons we came up with in our round-table discussion:

Projects Pro:

• Creates real understanding of SC issues;
• Possibility of really improving product-quality and process-quality from the source;
• Helps securing supply by improving horizontal cooperation or vertical integration (e.g. starting local plants, excluding middlemen);
• Creates tacit knowledge that cannot be easily copied by competitors;
• Adds a story to your product (selling proposition).

Projects Con:

• Costly when trying to make improvements along the supply chain and across the whole supply base (e.g. how to reach the 90.000 farmers that supposedly are your supplier?);
• High risk of getting stuck in the process (dead-end projects);
• Projects becoming person-dependent (just some figureheads participating in the projects, while the rest of the company is doing business as usual).

Certification Pro:

• Relatively easy and cost-effective to implement;
• Independent third-party auditing, adding validity to your sustainability;
• Recognition in the market, retailers will probably demand certificates, not fragmented projects.

Certification Con:

• What type of certificate to go for? What might be the right horse to bet on?;
• How independent are the so-called independent auditors?;
• Does certification really lead to sustainability; does it cover the full scope of triple-P (people, planet, profit)?

I think it is a sound business case to invest in both. The certificates will provide your ticket into the competitive arena (minimal threshold, level playfield). In order to win in the competitive arena, invest in projects that will help you understand your own supply chain from the inside. This will greatly improve your knowledge on the factors that make or break your supply chain regarding people, planet and profit.

Real beauty (and profit) comes from the inside!

From my previous posts on: http://edwinrutten.wordpress.com/, now available via the new Coppa site. 

INGEDEELD ONDER | THEMA:  Duurzaamheid | PROJECT:  Geen

Philips: Let's....

Toegevoegd op 18-05-2011 14:17:29 | Door Bas Bouwman

Met de kop “Corruptie bij Philips Polen” opende het FD op FD.nl gisteren. Het FD, dat in het bezit is van onderzoeksmateriaal van het openbaar ministerie in Polen, meldt dat Philips Medical in Polen verdacht wordt van het betalen van smeergeld. Het bedrijf zou via een steekpenningenfonds ziekenhuisdirecteuren betalen in ruil voor de aanschaf van Philips-apparatuur. Drie oud-Philipsmedewerkers staan terecht voor beschuldiging van omkoping. Ook een aantal van de ziekenhuisdirecteuren mag zich voor de rechter verantwoorden.

Hoe kan je zo stom zijn? Philips dat graag wil meespelen in de wereld van medische apparatuur, heeft een beursnotering in de Verenigde Staten en valt daarmee onder de Foreign Corrupt Practices Act. Hierdoor kan Philips in de VS voor omkoping waar ook ter wereld worden veroordeeld. Zo mocht Siemens in 2008 $ 800 miljoen afdragen, nadat het bedrijf was vervolgd wegens corruptie in Argentinië, Bangladesh en Venezuela. Philips was hierdoor bekend met de mogelijke gevolgen. Een onderneming als Philips is op haar website heel helder over omkoping en verwoordt dit ook in zijn code of conduct. Het is met name het omkopingsaspect, overigens ten koste van de burger die braaf zijn zorgverzekering betaalt, dat me intrigeert. En hoe wijdverspreid is die omkoping dan?

Uit het bericht in op FD.nl is op te maken dat de Poolse justitie zich focust op ruim twintig gevallen van omkoping in het zuiden van het land. Het dossier bevat echter veel aanwijzingen dat Philips ook elders in Polen steekpenningen betaalde en dat de Duitse Philips-vestiging bij deze praktijk betrokken was. Kulig, de klokkenluider, hielp tussen 2000 en 2006 twee Philips-directeuren contant geld vrij te maken, waarmee ziekenhuisdirecteuren werden omgekocht en de Philips-directeuren zichzelf premies toekenden. Hij wist niet of de Philips leiding in Nederland ergens van af wist.

En dat laatste brengt het toch wel weer erg dicht bij huis. De meeste inkopers in ziekenhuizen kennen wel één of meerdere verhalen over specialisten die komen vragen hoe ze het beste kunnen omgaan met een betaling van een leverancier voor ‘geleverde diensten’. Zelf ben ik bekend met twee gevallen van omkoping van juist weer inkopers in Nederlandse ziekenhuizen over de afgelopen jaren, welke ook tot ontslag hebben geleid. Voor de duidelijkheid: in beide gevallen betrof het niet Philips. Wat ik ermee wil aangeven is dat omkoping of malafide handelingen op meer plekken voorkomt dat je denkt en er niet eens altijd sprake is van te kwader trouw handelen. Waar ik wel voor pleit is (interne) regelgeving die ziekenhuizen er toe dwingt om volledig transparant te moeten zijn ten aanzien van hun inkopen.

INGEDEELD ONDER mvi,omkoping,Philips,Siemens,smeergeld,ziekenhuizen | THEMA:  Geen | PROJECT:  Geen

Het voelt niet helemaal goed

Toegevoegd op 31-01-2011 20:51:40 | Door Bas Bouwman

Afgelopen zaterdag deed KRO Reporter verslag van bijzondere praktijken in de orthopedie. Voormalig AMC-chirurg Henk Been klapte voor het eerst uit de school door te stellen dat er in Nederland zeker 10 tot 20 orthopedisch chirurgen zijn die een zogeheten ‘consultancycontract’ hebben afgesloten met een bedrijf dat protheses fabriceert. Daarnaast werd melding gemaakt  van orthopeden die ‘verkeerde’ prothesen plaatsen die mogelijk tumoren kunnen veroorzaken.

Het is verbazingwekkend dat er orthopedisch chirurgen in Nederland actief zijn die of niet weten dat prothesen die zij plaatsen in de VS en UK zijn afgekeurd omdat zij mogelijk tumoren veroorzaken of dat zij zo beïnvloed worden door de industrie dat zij dit willens en wetens wel doen. Het is natuurlijk verschrikkelijk voor alle betrokkenen die ‘geholpen’ zijn door orthopeden met verkeerde prothesen maar in dit blog wil ik stilstaan bij de afhankelijkheid in de relatie van de medisch specialist met de industrie.

Die afhankelijkheid wordt nog eens versterkt doordat de industrie diensten verleent behorend bij de implantaten die zij verkopen. In de praktijk betekent dit dat zij meehelpt operen op de OK. Dit beperkt zich niet alleen tot de orthopedie, ook bij de cardiologie verleent de industrie diensten. Het verlenen van dergelijke diensten is in de VS en Duitsland bij wet verboden.

Het hebben van het eerder genoemde consultancycontract is moreel verwerpelijk. Op de eerste plaats omdat de medisch specialist dusdanig afhankelijk gemaakt is van de industrie dat hij niet meer instaat is om de juiste implantaten te plaatsen met alle negatieve gevolgen van dien. Ten tweede omdat de medisch specialist een vergoeding krijgt voor, al dan niet, uitgevoerde diensten die niet in het belang zijn van het ziekenhuis. De prijzen die gebruikelijk zijn voor implantaten (met diensten) liggen beduidend hoger in Nederland dan in bijvoorbeeld Duitsland.

Uit onderzoek van Coppa in 2007 naar de prijsopbouw van pacemakers is gebleken dat de industrie deze diensten in de prijzen verdisconteert. Tevens is er het sterke vermoeden dat door de ‘lockin’ van de medisch specialist als gevolg van de afhankelijkheid van de services tijdens operatie of door een consultancy contract, medisch  specialisten minder snel genegen zijn om te switchen van leverancier. Resultaat is dat ziekenhuizen de hoofdprijs betalen voor hun implantaten.

Ik kan me goed voorstellen dat medisch specialisten zich niet helemaal lekker voelen met de huidige situatie. Het is goed dat een medisch specialist uit de school is geklapt, het gaat immers om pure zelfverrijking. Ten slotte plaats het de discussie over vrijgevestigde medisch specialisten versus medisch specialisten in een nieuw daglicht. Ik kan me goed voorstellen dat vrijgevestigde medisch specialisten niet in loondienst willen van een ziekenhuis, het zou hen immer in een conflict of interest kunnen brengen met hun huidige werkgever, de industrie.

INGEDEELD ONDER cardiologie,conflict of interest,consultancycontract,implantaten,inkoop,kro reporter,orthopedie,prothesen | THEMA:  Geen | PROJECT:  Geen

MVI in de zorg

Toegevoegd op 08-06-2012 13:37:00| Door Jeroen Meijer

Bart Vos dwingt tot nadenken over MVI in de zorg: Op 6 juni organiseerde Coppa samen met Nevi Zorg een seminar over MVI in de zorg. Bart Vos was de dagvoorzitter en opende prikkelend: “MVI in de zorg, het zal mij een zorg zijn”. Bart nuanceerde dit later, maar wilde aangeven dat de zorg nu toch echt de eerste stappen moet gaan zetten. De achterstand op de overheid en de het bedrijfsleven begint groot te worden.   Ellen Parma van het OLVG liet zien dat haar ziekenhuis de eerste MVI stappen gaat zetten aan de hand van de “milieuthermometer Zorg”. Het OLVG gaat voor zilveren notering en heeft MVO in de inkoopprocessen recent geïmplementeerd. Voorbeelden van resultaten kon zij nog niet geven aangezien dit pas zeer recent is gestart. Ellen heeft MVI/MVO op de agenda gezet bij de RVB middels het laten onderteken van een convenant.   Edwin Rutten van KPN presenteerde de MVI route die KPN nu doorloopt. Audits bij en door leveranciers en code of conducts zijn enkele stappen die KPN nu zet. Dit moet zijn vervolg krijgen via samenwerking met leveranciers. Zij zullen ook met oplossingen moeten komen om tot een hoger niveau van MVI binnen KPN te komen. Daarnaast vroeg hij zich af wie in de zorg de lead neemt met het opstellen van een Code of Conduct voor leveranciers.   De middag vervolgde met een workshop van Bart Vos waarin de deelnemers gevraagd werd met ideeën te komen om MVI te realiseren binnen de zorgorganisaties. Vier inspirerende ideeën werden door de deelnemers gepresenteerd.   Tot slot vertelden Auke Klaver en Hans Bossert van de Lumezi Hospital Foundation over het project waar Coppa donateur van is. Dit ziekenhuis in Zambia (Lumezi hospital) heeft dringend geld nodig. De deelnamekosten van de middag gaan geheel naar dit ziekenhuis.   Volgend jaar weer een seminar over dit onderwerp. Benieuwd of alle goede ideeën inmiddels geïmplementeerd zijn.

INGEDEELD ONDER  ,  | THEMA:  Duurzaamheid, | PROJECT : Geen

Seminar MVI in de zorg

Toegevoegd op 12-03-2012 15:49:56| Door Jeroen Meijer

2012 is het jaar waarin Nevi Zorg extra aandacht geeft aan Maatschappelijk Verantwoord Inkopen (MVI). Coppa ondersteunt dit initiatief. Op 6 juni organiseren wij dan ook samen met Nevi Zorg een seminar waarin MVI in de zorg centraal staat. Prof. Dr. Bart Vos (Hoogleraar inkoopmanagement aan de Universiteit van Tilburg) zal deze middag verzorgen en neemt je mee in de laatste ontwikkelingen van MVI in de gezondheidszorg.   Onderstaand vind je het programma:

• 13.00    Ontvangst
• 13.30    Welkomstwoord Nevi en Coppa
• 13.45    Bart Vos: Heeft MVI in de zorg bestaansrecht?
• 14.45    Pauze
• 15.15    Ellen Parma, Voorzitter MPZ (Milieu Platform Zorgsector) en Milieucoördinator van het OLVG
• 15.45    Edwin Rutten, Procurement Manager bij KPN over MVI bij KPN
• 16.15    Auke Klaver voorzitter van de Lumezi Hospital Foundation
• 16.30    Afsluiting en borrel

  De deelnamekosten bedragen 60 Euro. Dit bedrag komt geheel ten goede van het Ziekenhuis in Zambia waar Coppa donateur van is. Meer over dit ziekenhuis vindt u via deze link. www.lumezihospital.com.  

• Aanmelden: http://www.nevi.nl/events/maatschappelijk-verantwoord-inkopen-de-zorg

De locatie is Slot Zeist in Zeist.

INGEDEELD ONDER  ,  | THEMA:  Duurzaamheid, | PROJECT : Geen

Omkopen blijft onbestraft

Toegevoegd op 06-07-2011 06:40:32| Door Bas Bouwman

Het FD meldt vandaag dat in Nederland het ontbreekt aan de politieke wil om omkopingen in het buitenland door Nederlandse bedrijven te vervolgen. Dat zeggen prominente strafadvocaten. Afgelopen tien jaar is er in Nederland geen bedrijf voor de rechter gebracht wegens buitenlandse omkoping. En dat terwijl het Openbaar Ministerie (OM) al sinds 2001 de bevoegdheid heeft om dit soort vergrijpen te vervolgen. Volgens financieel strafadvocaat en rechter-plaatsvervanger Joost Italianer is het met de vervolging van internationale omkoping ‘belabberd’ gesteld, omdat de overheid economische belangen van bedrijven laat prevaleren boven de wet. ‘Nederland is een handelsland. De overheid geeft het omkopen van buitenlandse autoriteiten door bedrijven geen prioriteit. Daardoor ontbreekt het bij het OM aan tijd en geld om zaken als die van Philips in Polen te onderzoeken. http://fd.nl/economie-politiek/2011/07/06/omkoping-blijft-onbestraft?visited=true

INGEDEELD ONDER  ,  | THEMA:  Duurzaamheid, | PROJECT : Geen

Bart Vos Spreker SA Expo 2011

Toegevoegd op 22-04-2011 13:14:51| Door Bart Vos

Professor Bart Vos is spreker op het SA EXPO 2011 op 22 juni as in het Triavium te Nijmegen. Klik hier voor verdere informatie.

INGEDEELD ONDER  sa-expo, bart-vos, mvi,  | THEMA:  Duurzaamheid, | PROJECT : Geen

Manifest MVI

Toegevoegd op 08-02-2011 11:22:42| Door Bas Bouwman

Chief Procurement Officers (CPOs) van in totaal 17 private en publieke bedrijven* (verenigd binnen NEVI) hebben hun streven om duurzaam inkoopmanagement te verankeren, vastgelegd in het manifest Maatschappelijk Verantwoord Inkopen en Ondernemen (MVIO). In vijf jaar tijd zullen milieu -en sociale criteria als vanzelfsprekend worden meegewogen in het inkoopbeleid van een onderneming. Ga naar het volledige persbericht

INGEDEELD ONDER  manifest-mvi, cpo,  | THEMA:  Duurzaamheid, | PROJECT : Geen

Duurzame inkoop overheid kost veel en levert niets op?

Toegevoegd op 14-01-2011 14:43:51| Door

Duurzame inkoop overheid kost veel en levert niets op? NRC Handelsblad kopte zaterdag 8 januari: Duurzame inkoop overheid kost veel en levert niets op. Het betrof de resultaten van een onderzoek namens Actal (door KPMG) ten behoeve van een advies aan staatssecretaris Atsma van Milieu. Inmiddels zijn de stemmen los gemaakt, en hebben partijen als MVO Nederland hun opinie gegeven.  Ik kan het niet nalaten dit ook te doen. Blijkbaar zijn zowel de overheidscriteria alsmede de rapportage onvoldoende doelgericht. Bij 2 van de 4 productgroepen zijn er geen inhoudelijke nalevingslasten (hier is dan ook de norm niet hoger dan wettelijk of marktconform). Bij de utiliteitsbouw en catering wordt gerept van een kostenstijging, maar dat is dan veelal gevolg van andere materiaalkeuzes. Mijn conclusies en suggesties:

• Functioneel en resultaatgericht specificeren biedt meer vrijheid voor innovatie en ruimte voor kostenreductie (dit is niet anders dan bij 'normaal' inkopen).
• Als producten duurder zijn dan reguliere producten is het veelal een ethische keuze om duurzaam in te kopen. Ja, een biologische kip of ei is uiteraard duurder, maar is het niet ook het doel om de voedingsindustrie 'back to normal' te krijgen..? Overigens is het kippetje niet zozeer duurder omdat ze biologisch is, dit heeft meer te maken met de klantvraag en achterliggende supply chain.
• Probeer het doel voor de procedure te laten gaan in plaats van andersom. Europees aanbesteden en de focus op criteria en certificaten plus het aanvoeren van de bijbehorende bewijslast moeten niet leiden tot disproportionele administratieve ballast.
• Zowel inkoper als leverancier hebben baat bij het beschouwen van de TCO over de contracttermijn en de LCA van de goederen. Het kijken naar prijs-kwaliteit en duurzaamheid op moment X van product Y is hierin te beperkend. Processen en levenscycli worden hiermee genegeerd, waardoor uiteindelijk het beoogde doel (minimale kosten, maximale kwaliteit en duurzaamheid) worden gemist.[ER]

INGEDEELD ONDER  duurzaam, inkopen, overheid, onderzoek,  | THEMA:  Duurzaamheid, | PROJECT : Geen