Dat geld is niet van jou!

Toegevoegd op 26-07-2012 16:01:10 | Door bas-bouwman

Afgelopen week kreeg ik te horen dat er bij een klant een zzp’er (interim inkoper) per direct was weggestuurd. Essentie van het verhaal: de inkoper had een percentage gevraagd en gekregen van de omzet van een leverancier; anders had hij de leverancier de opdracht niet gegund. Hoe dom kan je zijn? Staat een dergelijk verhaal op zich of komt fraude op veel meer plaatsen voor, zeker nu er crisis is?

Eén van de eerste dingen die me opviel toen ik met inkopers te maken kreeg was dat ze vertelden hoeveel spend ze beheerden (voor hoeveel geld ze inkochten). Het was niet de complexiteit van de materie, de markt, de bijdrage aan het primair proces maar het geld dat de status gaf. Bel eens een inkoopafdeling en vraag vriendelijk aan een medewerker van de afdeling inkoop of je terug gebeld kan worden. Het antwoord is meestal: Bel maar terug?! In normaal zakelijk verkeer neem je de naam, telefoonnummer en boodschap aan en vertel je wanneer je waarschijnlijk teruggebeld wordt. Blijkbaar is er ook iets aan de hand met de houding op afdeling inkoop. Daarmee wil ik op geen enkele manier suggereren dat alle inkopers corrupt zijn en van fraude betichten. Wat ik wel wil aanstippen is dat de machtsbalans op basis van geld dat niet van jou is op de verkeerde wijze kan doorslaan. Terugkomend op de eerste vraag: dom kunnen we dus wel zijn.

Nu de tweede vraag: komt fraude op meer plaatsen voor. Nu zie ik in mijn adviespraktijk van dichtbij, dus verifieerbaar, elk jaar wel een geval van fraude voorbij komen van inkopers. Aan de andere kant van de tafel, de verkopende partij, zie je ook een boel misgaan. Op de eerste plaats is er natuurlijk het fêteren van klanten door leveranciers. Een fles wijn met kerst, een deal ondertekenen tijdens de Olympische Spelen in London, het ter beschikking stellen van een zeilboot in Friesland, een reisje naar Hawaï, een aanbouw aan het huis, een vergoeding voor geleverde “onderzoek” diensten en zo maar verder…. Het aanbieden is niet fraai van leveranciers maar het aannemen er van door een inkoper is gotspe.

Leveranciers daarentegen hebben ook zo hun ‘zwakheden’: sturen op overuren (meestal beter betaald), het afronden naar boven naar dagdelen (laten betalen voor niet gewerkte uren), het niet doorgeven van inkoopkortingen aan klanten voor wie de inkoop verzorgd wordt, disproportionele percentages overhead doorvoeren die niet gedekt worden door werkelijke uitgaven aan overhead (zogenaamde verborgen winsten) en ook deze lijst met mogelijkheden lijkt onuitputtelijk.

Gelukkig komt fraude niet zo veel voor. Daarentegen komt opportunistisch gedrag heel veel voor. Juist op dit laatste punt zijn wij in Nederland bijzonder naïef. In samenwerking met onze Amerikaanse partner: hebben wij de afgelopen jaren een mooie contract compliancy recovery audit ontwikkeld die onze klanten in staat stelt zich te wapenen tegen dergelijk opportunistisch gedrag. Gedrag dat wij alleen maar zien toenemen nu de voortgang van een aantal bedrijven door de crisis onder druk is komen te staan.

INGEDEELD ONDER contract compliancy, ethiek, inkoop | THEMA:  Inkoop, | PROJECT:  Geen